OBS De Wielen

Woensdag ochtend, 6 juni 2007.

De wekker gaat vroeg. De meesters en juffen moeten om 7.15 al op de atletiekbaan Leonitas zijn. Om alles voor de sportdag klaar te zetten. Baanmeester Marten hielp ons alle spullen uit het hok sjouwen. Het weer: Toch een beetje grijs. Hopelijk zou het zonnetje er nog wat bij komen. Door het gras lopen gaf wat natte voeten zo vroeg ( mijn witte sokken waren in die rode schoenen roze geworden , volgende keer maar net als meester Titus klompen mee ). Maar met z’n allen hadden we keurig op tijd alles klaar staan, zodat de kinderen maar hun best konden gaan doen.

Rond een uur of acht kwamen de eerste kinderen de baan op lopen. Al snel liepen er kinderen fanatiek rondjes op de rode baan. Half negen zou meester Titus met zijn klas de warming-up verzorgen. Jumpen. En dat konden ze goed met z’n allen bij de tribune. 

Maar half negen was lang nog niet iedereen van de partij. De stad was drukker dan verwacht zo vroeg op de ochtend en sommigen hadden moeite de atletiekbaan te vinden. Toch maar begonnen en gelukkig was rond 9 uur ( bijna )iedereen aanwezig zodat het echte sporten maar kon beginnen. Er werd gegooid met zware ballen, hard gelopen op de sprint baan. Opa mocht bij de 400 meter staan met 5 stopwatches. Dit viel nog niet mee. 400 meter hard lopen ook niet. Veel kinderen gingen halverwege de ronde, hijgend en naar adem happend over op een rustiger looptempo.

Bij het verspringen lieten de kinderen grote verschillen in resultaat zien. Er was een leerling die rond de 3 meter 70 ver spong.

Die skippyballen race was toch ook behoorlijk moeilijk. De ballen hadden niet zo’n handig handvat en moesten gekneld worden met de knie. Volgens mij hebben de begeleiders bij dat spel veel gelachen. Bij het hoogspringen haalden een aantal kinderen de 1 meter 20, jammer genoeg was er niet genoeg tijd om te kijken hoe hoog sommigen echt kunnen. Want er zaten goede springers tussen.

De voetbalwedstrijden stonden onder strakke leiding van een ervaren scheidsrechter vader. Trouwens bij elk spel werd door de hulp van veel ouders en een aantal juffen super goed gepresteerd.

Het drinken en het ijsje na afloop ging er na al die sportiviteit dan ook goed in.

Juf Ingrid heeft lang gedacht dat ze de winnaar was van het spel zware bal werpen. Maar helaas had de vader van Salsa, zo’n gigantisch verre worp in zijn armen dat ze toch verslagen is. Helaas juf, volgend jaar beter.

Om twaalf uur was het afgelopen. Rond kwart over 12 was alles weer keurig opgeruimd. Zo vlot zijn we op school nooit klaar met het werk. Iedereen hielp en zo was alles snel aan de kant.

De volgende ochtend op het schoolplein liepen verdacht veel kinderen een beetje stijf, spierpijn………? De spierpijn daar gelaten hebben we vooral veel positieve reacties gehoord op het hele sport gebeuren. Wat mij betreft volgend jaar weer,

Juf Katharina